Posts Tagged "ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์"

ผลกระทบต่อความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ : ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ และแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ ตอนที่ 3

บทที่ 2

การทบทวนวรรณกรรม และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

ทฤษฎีและแนวคิดในการจัดทำยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของต่างประเทศ

The Global Cybersecurity Capacity Centre (GCSCC) แห่ง University of Oxford ประเทศสหราชอาณาจักร ได้จัดทำคู่มือกรอบแนวคิดแบบจำลองวุฒิภาวะความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ระดับประเทศ (National cyber security capacity maturity model: CMM) ซึ่งเป็นคู่มือในการประเมินศักยภาพและขีดความสามารถในการบริหารจัดการด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ระดับประเทศ เพื่อช่วยเพิ่มขีดความสามารถด้านการบริหารจัดการ ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของประเทศให้เป็นระบบ มีประสิทธิผล เป็นที่ยอมรับในระดับสากล ทั้งนี้ ปัจจุบัน GCSCC ได้นำ CMM มาใช้ในการประเมินความสามารถด้านการบริหารจัดการ ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์มาแล้วกว่า 100 ประเทศทั่วโลก

กรอบการประเมินขีดความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ระดับประเทศ ตามแนวคิดของ CMM แบ่งหมวดหมู่ของขีดความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Cybersecurity capacity) ออกได้ 5 มิติ โดยมีรายละเอียด (แผนภาพที่ 2-1) ดังนี้

มิติที่ 1 National cybersecurity framework and policy เป็นขีดความสามารถ ในการพัฒนานโยบาย และยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในระดับประเทศ`ความสามารถในการรับมือกับภัยคุกคามทางไซเบอร์ การบริหารจัดการในภาวะวิกฤต การปกป้องโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญ การเตือนภัยล่วงหน้า การฟื้นฟูหรือซ่อมแซมความเสียหาย รวมถึงความสามารถในการพัฒนานโยบายความมั่นคงที่มีประสิทธิภาพในการปกป้องและทนทานต่อภัยคุกคาม
มิติที่ 2 Cyber culture and society เป็นขีดความสามารถด้านความรู้ความเข้าใจของประชาชนในเรื่องความเชื่อมั่นต่อบริการอินเทอร์เน็ต บริการอิเล็กทรอนิกส์ของภาครัฐ และพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ และความเข้าใจเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลบนโลกออนไลน์ ความเข้าใจของประชาชนในเรื่องความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับโลกไซเบอร์ต่าง ๆ กลไกการให้ผู้ใช้งานรายงานอาชญากรรมทางไซเบอร์ รวมถึงบทบาทของเครือข่ายสังคมออนไลน์ต่อการเปลี่ยนแปลงทัศนคติ และพฤติกรรมของผู้ใช้งาน
มิติที่ 3 Cybersecurity education, training and skills เป็นขีดความสามารถด้านความตระหนักรู้ (Awareness) ถึงความสำคัญในเรื่องความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ ของภาครัฐภาคเอกชน และประชาชนทั่วไป ตลอดจนการเข้าถึงและคุณภาพของการให้ความรู้และการอบรมด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของภาครัฐ ภาคเอกชนและประชาชนทั่วไป
มิติที่ 4 Legal and regulatory frameworks เป็นขีดความสามารถในการออกแบบและบังคับใช้กฎหมาย รวมถึงการตัดสินคดีความที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ ทั้งในด้านความมั่นคงด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล และการคุ้มครองความเป็นส่วนตัว (Privacy protection) ถือว่าเป็นอีกมิติที่มีความจำเป็นต้องพัฒนาเพื่อให้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล (Digital transformation) ที่กำลังเกิดขึ้นและส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของประชาชนทั่วโลก
มิติที่ 5 Standards, organizations, and technologies เป็นขีดความสามารถด้านการใช้เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพเพื่อรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางด้านไซเบอร์ให้กับประชาชนทั่วไป องค์กร โครงสร้างพื้นฐานของประเทศ มาตรฐานและการถอดบทเรียนจากกรณีศึกษาที่ดี ด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ ตลอดจนเทคโนโลยีเพื่อลดความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์

จากขีดความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Cybersecurity capacity) ทั้ง 5 มิติข้างต้น ในแต่ละมิติมีส่วนที่ทับซ้อนกัน แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างขีดความสามารถแต่ละมิติ โดยในแต่ละขีดความสามารถประกอบด้วยปัจจัย (Factor) คุณลักษณะ (Aspects) ระยะของการขับเคลื่อน (Stages of maturity) และตัวชี้วัด (Indicator) โดยมีความหมายสรุปได้ (แผนภาพที่ 2-2) ดังนี้

มิติ (Dimension) แสดงถึง หมวดหมู่ของขีดความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัย ไซเบอร์
ปัจจัย (Factor) แสดงถึง คุณลักษณะของขีดความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัย ไซเบอร์ เป็นองค์ประกอบที่ใช้ในการพัฒนาขีดความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ รายการปัจจัยทั้งหมดสะท้อนถึงภูมิทัศน์ของขีดความสามารถความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ภายใต้ มิตินั้น ๆ การกำหนดรายการปัจจัยทำได้จากการทบทวนและเรียนรู้จากประสบการณ์ ภายในปัจจัยประกอบด้วยกลุ่มของคุณลักษณะ (Aspects) ซึ่งเป็นการจัดหมวดหมู่ของปัจจัย
คุณลักษณะ (Aspect) แสดงถึง การจัดกลุ่มของปัจจัยให้อยู่ในหมวดหมู่ของคุณลักษณะ จะช่วยให้สามารถจัดกลุ่มของตัวชี้วัดที่สามารถเข้าใจได้ง่ายมากขึ้น
ระยะของการขับเคลื่อน (Stages of maturity) แสดงถึง ลำดับของความก้าวหน้า ในการพัฒนาขีดความสามารถในแต่ละกลุ่มปัจจัยและคุณลักษณะ โดย CMM แบ่งระยะเวลาของ การขับเคลื่อนออกเป็น 5 ระยะ
ตัวชี้วัด (Indicator) แสดงถึง ขั้นตอน ปฏิบัติการ หรือองค์ประกอบ ที่บ่งชี้ถึงระยะของ การขับเคลื่อนภายใต้มิติ ปัจจัย และคุณลักษณะต่าง ๆ ประเทศต้องบรรลุเปูาหมายของทุกตัวชี้วัด ในมิติ ปัจจัย และคุณลักษณะนั้น ๆ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของประเทศ ตัวชี้วัดส่วนใหญ่มีค่าได้ 2 รูปแบบ เช่น สำเร็จ ไม่สำเร็จ เป็นต้น

นอกจากนี้ กรอบแนวคิดของ CMM ได้แบ่งระยะของการกำหนดยุทธศาสตร์ (Stage of Maturity) ด้านการดูแลความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ ออกเป็น 5 ระยะ (แผนภาพที่ 2-3) ดังนี้
ระยะที่ 1 Start-up เป็นระดับที่เพิ่งเริ่มอภิปรายเกี่ยวกับแนวทางการสร้าง ขีดความสามารถ (Capacity building) ในการดูแลความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ แต่ยังไม่เริ่มดำเนินการ ตัวอย่างเช่น การเริ่มอภิปรายเกี่ยวกับความตระหนักรู้ทางไซเบอร์ แต่ยังไม่ทราบถึง ความจำเป็นของความตระหนักรู้อย่างชัดเจน เป็นต้น
ระยะที่ 2 Formative เป็นระดับที่เริ่มปรากฏแนวทางที่ชัดเจนแล้ว แต่ยังไม่จัดเป็นระเบียบหรือไม่เป็นหมวดหมู่ ตัวอย่างเช่น การสร้างโครงการเพิ่มความตระหนักรู้ทางไซเบอร์ผ่าน การอบรมพัฒนาบุคลากร โดยกำหนดกลุ่มเป้าหมายเฉพาะเจาะจง แต่โครงการยังไม่เชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ชาติ เป็นต้น
ระยะที่ 3 Established เป็นระดับที่เริ่มดำเนินการตามแนวทางแล้ว อยู่ในขั้นตอนของการตัดสินใจทางเลือกต่าง ๆ และจัดสรรทรัพยากร ตัวอย่างเช่น โครงการเพิ่มความตระหนักรู้ทาง ไซเบอร์มีหน่วยงานรับผิดชอบชัดเจนแล้ว และขยายกลุ่มเป้าหมายออกไปในวงกว้าง และเริ่มประสานขอความร่วมมือกับภาคส่วนต่าง ๆ เป็นต้น
ระยะที่ 4 Strategic เป็นระดับที่มีการจัดลำดับความสำคัญของแนวทางว่าอยู่ในระดับองค์กรหรือระดับชาติ ตัวอย่างเช่น โครงการเพิ่มความตระหนักรู้ทางไซเบอร์อยู่ในระยะที่ได้รับการบูรณาการความร่วมมือจากภาคส่วนต่าง ๆ ในประเทศ เป็นต้น
ระยะที่ 5 Dynamic เป็นระดับที่มีความชัดเจนในด้านกลไกที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์ ซึ่งขึ้นอยู่กับภัยคุกคามไซเบอร์ที่เกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน ตัวอย่างเช่น โครงการเพิ่มความตระหนักรู้ทางไซเบอร์อยู่ในระยะที่ทำให้เกิดการจัดสรรทรัพยากรและการลงทุนครั้งใหม่ สามารถเห็นผลกระทบจากการสร้างความตระหนักรู้ทางไซเบอร์อย่างชัดเจน เป็นต้น

หลักการกำหนดยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของต่างประเทศ

1. ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศที่ต้องเผชิญกับความท้าทายทางไซเบอร์ทั้งจากผู้ก่อการร้าย และประเทศมหาอำนาจอื่น เช่น รัสเซีย จีน อิหร่าน และเกาหลีเหนือ นับตั้งแต่ ปี 2546 ซึ่งสำนักงานความมั่นคงปลอดภัยและโครงสร้างพื้นฐานทางไซเบอร์ (Cybersecurity and infrastructure security agency: CISA) กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ มีการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของโลกไซเบอร์สเปซ (National strategy to secure cyberspace) หลังจากเกิดเหตุการณ์วินาศกรรมเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เป็นระยะเวลาถึง 15 ปี ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาไม่ได้ปรับปรุงยุทธศาสตร์ความมั่นคงด้านไซเบอร์ ในขณะที่ภัยคุกคามทางไซเบอร์เพิ่มขึ้นทวีคูณ จนกระทั่งในปี 2561 ทำเนียบขาว ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้เผยแพร่ยุทธศาสตร์ไซเบอร์ของประเทศ (National cyber strategy) ประกอบด้วยเสาหลัก 4 ด้าน ได้แก่ 1) เสาหลักที่ 1 การปกป้องผืนแผ่นดินและวิถีชีวิตของอเมริกันชน (Protect the American people, the homeland, and the American way of life) 2) เสาหลักที่ 2 การเสริมสร้าง ความมั่งคั่งของอเมริกา (Promote American prosperity) 3) เสาหลักที่ 3 การรักษาสันติภาพ ด้วยพลัง (Preserve peace through strength) และ 4) เสาหลักที่ 4 การขยายอิทธิพลของสหรัฐอเมริกา (Advance American influence) โดยมีสาระสำคัญ ดังนี้

1.1 เสาหลักที่ 1 การปกป้องผืนแผ่นดินและวิถีชีวิตของอเมริกันชน (Protect the American people, the homeland, and the American way of life)
1.1.1 การรักษาความมั่นคงปลอดภัยให้กับเครือข่ายกิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมของสหพันธรัฐ และข้อมูลของสหพันธรัฐ (Secure federal networks and information) โดยการกำหนดมาตรฐานในการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัย ไซเบอร์ที่มีประสิทธิภาพ และการรวมศูนย์การสั่งการและมอบหมายหน้าที่ความรับผิดชอบ รวมถึงกำกับดูแลภาพรวมการทำงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
1.1.2 การรักษาความมั่นคงปลอดภัยโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญยิ่งยวด (Secure critical infrastructure) โดยการบริหารความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ ที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้างพื้นฐาน การกระจายและจัดสรรความเสี่ยงระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน ในลักษณะของการร่วมลงทุนระหว่างภาครัฐและเอกชน (PPPs) การจัดลำดับความสำคัญของปฏิบัติการ (Consequence-driven) ที่ลดความรุนแรงและความยาวนานของการหยุดชะงักของโครงสร้างพื้นฐาน
1.1.3 การรับมืออาชญากรรมทางไซเบอร์และการพัฒนาการรายงานอุบัติการณ์ (Combat cybercrime and improve incident reporting) โดยอาศัยความร่วมมือระหว่างมลรัฐ ท้องถิ่น ชนเผ่า และเขตแดน ในการตรวจตรา ป้องกัน ต่อต้าน และสืบสวนสอบสวนเกี่ยวกับภัยคุกคามทางไซเบอร์ต่อประเทศสหรัฐ

1.2 เสาหลักที่ 2 การเสริมสร้างความมั่งคั่งของอเมริกา (Promote American prosperity)
1.2.1 พัฒนาเศรษฐกิจดิจิทัลให้มีความมั่นคั่งและมีความทนทานต่อภัยคุกคามทางไซเบอร์ (Foster a vibrant and resilient digital economy) โดยการสนับสนุนการกำหนดมาตรฐานของการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางเศรษฐกิจ ตลาดกลางการพาณิชย์ (Marketplace) และนวัตกรรม
1.2.2 พัฒนาและคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาของประเทศสหรัฐอเมริกา (Foster and protect United States ingenuity) โดยการคุ้มครองสิ่งประดิษฐ์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมของประเทศสหรัฐอเมริกาจากการจารกรรมทรัพย์สินทางปัญญา รวมถึงการผลักดันบทบาทผู้นำด้านเทคโนโลยี เช่น ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial intelligence: AI) วิทยาศาสตร์ข้อมูลควอนตัม(Quantum information science) และโครงสร้างพื้นฐานโทรคมนาคมสำหรับอนาคต (Next generation telecommunication infrastructure) เป็นต้น
1.2.3 พัฒนากำลังแรงงานด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ที่เหนือกว่า (Develop a superior cybersecurity workforce) โดยพัฒนาศูนย์รวมบุคลากรมากความสามารถ (Talent pool) และดึงดูดผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศ

1.3 เสาหลักที่ 3 การรักษาสันติภาพด้วยพลัง (Preserve peace through strength)
1.3.1 สร้างเสถียรภาพทางไซเบอร์ผ่านพฤติกรรมความรับผิดชอบของรัฐที่เป็นบรรทัดฐานทางสังคม (Enhance cyber stability through norms of responsible state Behavior) ผ่านกรอบความรับผิดชอบของรัฐภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ การสร้างความเชื่อมั่นต่อความสามารถในการลดความเสี่ยงจากกิจกรรมไซเบอร์ที่มีความประสงค์ร้าย
1.3.2 หยุดยั้งพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในโลกไซเบอร์สเปซ (Attribute and deter unacceptable behavior in cyberspace) กิจกรรมไซเบอร์ที่เป็นภัยต่อประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยวิธีการทางการฑูต การข่าวสาร การทหาร การเงิน การข่าวกรอง และการบังคับใช้กฎหมาย

1.4 เสาหลักที่ 4 การขยายอิทธิพลของสหรัฐอเมริกา (Advance American influence)
1.4.1 สนับสนุนเสรีภาพบนระบบอินเทอร์เน็ต เชื่อมโยงกันได้ เชื่อถือได้ และมั่นคงปลอดภัย (Promote an open, interoperable, reliable, and secure internet) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหลักสิทธิมนุษยชน และเสรีภาพขั้นพื้นฐาน และป้องกันการใช้อินเทอร์เน็ตเสรีเป็นเครื่องมือทางการเมือง โดยยึดมั่นในหลักการนี้ให้เป็นมาตรฐานระดับสากล
1.4.2 สร้างขีดความสามารถไซเบอร์ระหว่างประเทศ (Build international cyber capacity) โดยส่งเสริมการพัฒนาขีดความสามารถไซเบอร์ให้ประเทศพันธมิตร เพื่อให้ประเทศพันธมิตรสามารถปกป้องตนเองได้ และสามารถสนับสนุนประเทศสหรัฐอเมริกาในการรับมือกับปัญหาภัยคุกคามไซเบอร์อย่างมีประสิทธิภาพ แลกเปลี่ยนข้อมูลภัยคุกคามไซเบอร์กับประเทศพันธมิตร เพื่อป้องกันโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญยิ่งยวดและห่วงโซ่อุปทานของโลก รวมถึงขยายความร่วมมือทางด้านการฑูต การเศรษฐกิจ และความมั่นคงปลอดภัย

2. ประเทศสหราชอาณาจักร
รัฐบาลสหราชอาณาจักร ได้จัดทำยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของประเทศ ปี 2559 – 2564 (National cyber security strategy 2016 – 2021) ในปี 2559 โดยมีเป้าประสงค์หลัก 3 ด้าน ได้แก่ การป้องกัน (Defend) การยับยั้ง (Deter) และ การพัฒนา (Develop) ในส่วนของการป้องกัน หมายถึง การป้องกันสหราชอาณาจักรจากภัยคุกคามทางไซเบอร์ การรับมือกับอุบัติการณ์ เพื่อให้ระบบเครือข่าย ระบบข้อมูล ธุรกิจ และประชาชน ได้รับความปลอดภัย และสามารถป้องกันตนเองได้ การยับยั้ง หมายถึง การตรวจสอบ ทำความเข้าใจ สืบสวนสอบสวน และหยุดยั้งกิจกรรมที่ประสงค์ร้ายต่อสหราชอาณาจักร ติดตามและลงโทษผู้กระทำความผิด และการพัฒนา หมายถึง การสร้างนวัตกรรม การวิจัย และพัฒนา เพื่อตอบสนองความต้องการของประเทศ และความพร้อมรับมือภัยคุกคามและความท้าทายในอนาคต ทั้งนี้ แผนยุทธศาสตร์จำแนกออกตามเปูาประสงค์หลัก 3 ด้าน สรุปได้ ดังนี้

2.1 การป้องกัน (Defend)
2.1.1 การพัฒนาระบบความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Active cyber defence: ACD) โดยสร้างความทนทานต่อการโจมตีทางไซเบอร์ ความเข้าใจต่อภัยคุกคามทาง ไซเบอร์ และการรับมือกับภัยคุกคามทางไซเบอร์
2.1.2 การรักษาความมั่นคงปลอดภัยของระบบอินเทอร์เน็ต (Building a more secure internet) โดยสร้างความมั่นใจว่า การพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ต้องมีความมั่นคงปลอดภัยเป็นค่าตั้งต้น (Secure by default) และมีระบบรักษาความปลอดภัยทั้งซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์
2.1.3 การคุ้มครองข้อมูลภาครัฐ (Protecting government) ในทุกหน่วยงาน และทุกระดับของหน่วยงานภาครัฐ เพื่อรักษาความเชื่อมั่นของประชาชนต่อระบบและบริการของภาครัฐ
2.1.4 การคุ้มครองโครงสร้างพื้นฐานของประเทศที่สำคัญยิ่งยวดและภาคส่วนเศรษฐกิจที่มีความสำคัญยิ่งยวด (Protecting our critical national infrastructure and other priority sectors) ซึ่งมีผลกระทบต่อวิถีชีวิตของประชาชน ระบบเศรษฐกิจ ชื่อเสียงและจุดยืนของประเทศในเวทีโลก
2.1.5 การพัฒนาพฤติกรรมของภาคธุรกิจและประชาชน (Changing public and business behaviours) ให้มีความตระหนักรู้ และความเข้าใจต่อภัยคุกคามไซเบอร์
2.1.6 การบริหารจัดการอุบัติการณ์และความเข้าใจต่อภัยคุกคามไซเบอร์ (Managing incidents and understanding the threat) โดยกำหนดกระบวนการสร้างความร่วมมือในภาวะที่เกิดภัยคุกคามไซเบอร์ระหว่างภาครัฐและเอกชน เพื่อให้มั่นใจว่า มีการจัดเก็บข้อมูล แลกเปลี่ยนข้อมูล อย่างรวดเร็วและทันการณ์

2.2 การยับยั้ง (Deter)
2.2.1 การป้องปรามในโลกไซเบอร์ (Cyber’s role in deterrence) จาก การรุกรานทางไซเบอร์และอธิปไตย (Sovereignty) ของประเทศ โดยสร้างความเข้มแข็งให้ประเทศจนโจมตีได้ยาก ลดผลประโยชน์ และเพิ่มต้นทุนของการโจมตีทางไซเบอร์ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีที่มีเป้าหมายทางด้านการเมือง เป้าหมายทางการฑูต เป้าหมายทางเศรษฐกิจ หรือเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์
2.2.2 การลดอาชญากรรมทางไซเบอร์ (Reducing cyber crime) โดยเพิ่มต้นทุนในการโจมตีทางไซเบอร์ ลดผลประโยชน์จากการโจมตีทางไซเบอร์ ลดความเปราะบางต่อ การถูกโจมตีทางไซเบอร์ และติดตามจับกุมอาชญากรที่โจมตีสหราชอาณาจักร
2.2.3 การรับมือผู้ประสงค์ร้ายจากภายนอกประเทศ (Countering hostile foreign actors) ที่พุ่งเป้าหมายโจมตีการเมือง เศรษฐกิจ และความมั่นคงทางการทหารของประเทศ
2.2.4 การป้องกันการก่อการร้าย (Preventing terrorism) โดยการลด ความเสี่ยงจากการถูกโจมตีทางไซเบอร์ และป้องกันการถูกโจมตีผ่านการเฝ้าระวัง ติดตามสืบสวนสอบสวน ร่วมงานกับประเทศพันธมิตรในการจับกุมผู้ก่อการร้ายทางไซเบอร์
2.2.5 การพัฒนาขีดความสามารถด้านอธิปไตยไซเบอร์เชิงรุก (Enhancing sovereign capabilities – offensive cyber) โดยการโจมตีเครือข่ายหรือระบบของผู้ประสงค์ร้าย ทำลายโอกาสในการโจมตีทางไซเบอร์ และมีการพัฒนาขีดความสามารถในการปฏิบัติการเชิงรุก
2.2.6 การพัฒนาขีดความสามารถด้านอธิปไตยการเข้ารหัสข้อมูล (Enhancing sovereign capabilities – cryptography) โดยอาศัยทักษะและเทคโนโลยีของภาคเอกชนที่มี ขีดความสามารถสูง

2.3 การพัฒนา (Develop)
2.3.1 การพัฒนาทักษะการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Strengthening cyber security skills) โดยการพัฒนาบุคลากรและผู้เชี่ยวชาญให้มีเส้นทางการเจริญก้าวหน้าในสายอาชีพอย่างชัดเจน
2.3.2 การกระตุ้นการเจริญเติบโตในภาคส่วนการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Stimulating growth in the cyber security sector) โดยสนับสนุนให้ผู้ที่มีแนวคิดในการผลิตนวัตกรรม โดยเฉพาะวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (Small and medium enterprises: SMEs) ให้สามารถเข้าถึงเงินทุน และสามารถเพิ่มทักษะความรู้ด้านเทคโนโลยีได้
2.3.3 การสนับสนุนวิทยาการและเทคโนโลยีด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Promoting cyber security science and technology) ทั้งในด้านการวิจัยและพัฒนา และด้านวิชาการ เพื่อดึงดูดผู้มีความรู้ความสามารถให้เข้าสู่ภาคส่วนเทคโนโลยีด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์
2.3.4 การเฝ้าติดตามและวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี (Effective horizon scanning) โดยการคาดการณ์ภัยคุกคามในอนาคต ในช่วงระยะ 5 – 10 ปีข้างหน้า การคาดการณ์ผลกระทบจากภัยคุกคามที่อาจจะเกิดขึ้น รวมถึงเสนอแนะเพื่อกำหนดนโยบายและแผนการรับมือภัยคุกคามที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต

ทั้งนี้ สำนักงานคณะรัฐมนตรี ประเทศสหราชอาณาจักร ได้เผยแพร่รายงานความก้าวหน้าของการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ ในปี 2561 โดยพบความก้าวหน้าของการขับเคลื่อนแผนเชิงยุทธศาสตร์ 13 เรื่อง ได้แก่ 1) ความเข้าใจในภัยคุกคามไซเบอร์ (Understanding the threat) 2) การรับมือกับอาชญากรรมไซเบอร์ (Tackling cyber crime) 3) การรับมือกับอุบัติการณ์ไซเบอร์ (Responding to cyber incidents) 4) ระบบป้องกันการโจมตีทางไซเบอร์ (Active cyber defence) 5) การสร้างความปลอดภัยทางเทคโนโลยีด้วยการออกแบบ (Making technology secure by design) 6) การพัฒนาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของรัฐบาล (Improving the cyber security of government) 7) การบริหารจัดการความเสี่ยงไซเบอร์ในระบบเศรษฐกิจและสังคม (Managing cyber risk in the wider economy and society) 8) การบริหารจัดการความเสี่ยง ไซเบอร์ในโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญยิ่งยวดของประเทศ (Managing cyber risk in critical national infrastructure) 9) การพัฒนาภาคส่วนความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Developing the cyber security sector) 10) การพัฒนาทักษะด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Developing the cyber security skills pipeline) 11) การวางแผนการวิจัยและพัฒนา (Research, development and future planning) 12) การผลักดันประเด็นปัญหาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในเวทีระหว่างประเทศ (International action)และ 13) การสร้างการทำงานของหน่วยงานภาครัฐให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน (Strengthening our whole-of-Government approach)

3. ประเทศสิงคโปร์
หน่วยงานความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติแห่งสิงคโปร์ (Cyber security agency of Singapore: CSA) ได้เผยแพร่ยุทธศาสตร์ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในปี 2559 โดยกำหนดให้ยุทธศาสตร์ประกอบด้วย 4 เสาหลัก ได้แก่ 1) การสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่มีความทนทานต่อภัยคุกคามทางไซเบอร์ (Building resilient infrastructure) 2) การสร้างโลกไซเบอร์สเปซที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น (Creating a safer cyberspace) 3) การพัฒนาระบบนิเวศของความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Developing a vibrant cybersecurity ecosystem) และ 4) การสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ (Strengthening international partnership) โดยมีสาระสำคัญ ดังนี้

3.1 การสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่มีความทนทานต่อภัยคุกคามทางไซเบอร์ (Building resilient infrastructure)
3.1.1 การปกป้องบริการที่สำคัญยิ่งยวด (Protect our essential services) โดยการจัดทำกระบวนการบริหารจัดการความเสี่ยง การสร้างวัฒนธรรมความตระหนักรู้ถึงความเสี่ยง การเพิ่มแนวปฏิบัติความมั่นคงด้วยการออกแบบ (Secure by design) ตลอดทั้งห่วงโซ่อุปทานของการให้บริการ
3.1.2 การเพิ่มขีดความสามารถในการรับมือต่อภัยคุกคามทางไซเบอร์อย่างเด็ดขาด (Respond decisively to cyber threats) โดยการสร้างความตระหนักรู้ต่อเหตุการณ์ การฝึกซ้อมแผนรับมือด้วยการจำลองสถานการณ์ที่ซับซ้อน และเกี่ยวโยงหลายภาคส่วน การเพิ่มทีม CIRT การเพิ่มประสิทธิภาพแผนฟื้นฟูภัยพิบัติ (Recovery plans) และแผนบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business continuity plans: BCP)
3.1.3 การสร้างความเข้มแข็งของโครงสร้างทางกฎหมายและการกำกับดูแลของภาครัฐ (Strengthen governance and legislative framework) โดยบัญญัติกฎหมายความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ฉบับใหม่ที่กำหนดให้ผู้ให้บริการและเจ้าของโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญยิ่งยวดมีภาระความรับผิดชอบต่อความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ สนับสนุนการแลกเปลี่ยนข้อมูลภัยคุกคาม ความร่วมมือของทุกภาคส่วนอย่างใกล้ชิดเพื่อแก้ไขเหตุการณ์อย่างทันการณ์
3.1.4 การรักษาความปลอดภัยให้กับเครือข่ายของรัฐบาล (Secure government networks) โดยการกำหนดสัดส่วนงบประมาณด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์อยู่ที่ร้อยละ 8 ของวงเงินงบประมาณด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร การลด การโจมตีเครือข่ายของรัฐบาล การสร้างความตระหนักรู้ต่อเหตุการณ์ในหน่วยงานภาครัฐ

3.2 การสร้างโลกไซเบอร์สเปซที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น (Creating a safer cyberspace)
3.2.1 การต่อสู้กับอาชญากรรมทางไซเบอร์ (Combat cybercrime) โดยแผนปฏิบัติการระดับชาติ ที่เพิ่มองค์ความรู้ เพิ่มขีดความสามารถรับมือให้กับหน่วยงานภาครัฐ พัฒนากรอบกฎหมายในการตัดสินคดีอาชญากรรมทางไซเบอร์ และสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ
3.2.2 การพัฒนาสู่การเป็นศูนย์กลางแห่งความเชื่อมั่น (Enhance Singapore’s standing as a trusted hub) โดยการสร้างระบบนิเวศของข้อมูลที่เชื่อถือได้ ทั้งต่อผู้ใช้งานข้อมูล และหน่วยงานที่ให้บริการข้อมูล การพัฒนาเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลที่มีความเชี่ยวชาญ หมายรวมถึงการใช้งานข้อมูลข้ามประเทศด้วย (Cross border data) การสร้างความร่วมมือกับประเทศพันธมิตร รัฐบาลอื่น อุตสาหกรรมที่เป็นพันธมิตร ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต องค์กรระหว่างประเทศ เพื่อสร้างอินเทอร์เน็ตที่สามารถตรวจพบภัยคุกคามได้รวดเร็ว และลดกิจกรรมที่ประสงค์ร้าย
3.2.3 การสนับสนุนความรับผิดชอบต่อส่วนรวม (Promote collective responsibility) โดยภาคธุรกิจและประชาชนต้องมีความพร้อมรับข่าวสารเพื่อป้องกันระบบคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์ดิจิทัลของตนเองจากผู้ประสงค์ร้ายที่อาจจารกรรมระบบหรืออุปกรณ์ เพื่อใช้ในการคุกคามสังคมและภาคธุรกิจ

3.3 การพัฒนาระบบนิเวศของความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Developing a vibrant cybersecurity ecosystem)
3.3.1 การสร้างกำลังแรงงานด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ที่มีความเชี่ยวชาญ (Establish a professional cybersecurity workforce) โดยสร้างเส้นทางการเจริญก้าวหน้าในสายอาชีพที่ชัดเจน สนับสนุนการให้ใบรับรองที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล การให้ทุนการศึกษา หลักสูตรการศึกษาเฉพาะอุตสาหกรรมความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ การพัฒนาทักษะที่มีอยู่เดิม (Up-skilling) และการเรียนรู้ทักษะใหม่ (Re-skilling)
3.3.2 การสร้างความได้เปรียบด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Extend Singapore’s cybersecurity advantage) ผ่านการสร้างความเข้มแข็งของท้องถิ่น และฐานราก โดยเฉพาะกลุ่มผู้ประกอบการหน้าใหม่ (Start-up) ด้วยการเพิ่มโอกาสทางการตลาด การสร้างแบรนด์ผลิตในประเทศสิงคโปร์ให้ติดตลาดโลก
3.3.3 การสร้างนวัตกรรมเพื่อเร่งการพัฒนา (Innovate to accelerate) โดยอาศัยความพร้อมด้านสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการวิจัยและพัฒนาที่ได้มาตรฐานระดับโลก การพัฒนาบุคลากรผู้มีความสามารถโดดเด่น การสร้างความร่วมมือในการวิจัยและพัฒนาระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน ภาควิชาการ และภาคอุตสาหกรรม

3.4 การสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ (Strengthening international partnership)
3.4.1 การสร้างความร่วมมือระดับภูมิภาคอาเซียนและความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อรับมือกับภัยคุกคามไซเบอร์และอาชญากรรมทางไซเบอร์ (Forge international and ASEAN cooperation to counter cyber threats and cybercrime) โดยเพิ่มประสิทธิภาพให้กับกระบวนการรายงานและการรับมือ การอาศัยความร่วมมือกับเครือข่ายการทำงานขององค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (Interpol) และการพัฒนาขีดความสามารถในการรับมือกับอาชญากรรมทางไซเบอร์
3.4.2 การริเริ่มสร้างขีดความสามารถด้านไซเบอร์ระดับยอดเยี่ยมของภูมิภาคอาเซียนและระดับสากล (Champion international and ASEAN cyber capacity building initiatives) ในด้านปฏิบัติการ เทคนิค กฎหมาย นโยบาย และการฑูต
3.4.3 การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ในด้านการบังคับใช้กฎหมายและบรรทัดฐานไซเบอร์ของภูมิภาคและระดับสากล (Facilitate international and regional exchanges on cyber norms and legislation)

ในครั้งหน้าเราจะไปต่อกันด้วย กรอบแนวคิดในการพัฒนายุทธศาสตร์ด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ ในระดับสากล กันนะครับ

 

ผลกระทบต่อความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ : ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ และแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ ตอนที่ 2

ขอขอบคุณ อาจารย์ปริญญา หอมเอนก ประธานกรรมการบริษัท เอซิส โปรเฟสชั่นนัล เซ็นเตอร์ จำกัด ที่ได้อนุญาตให้ผมนำผลการวิจัยกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับ พรบ.การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ พ.ศ. 2562 และ พรบ. ที่เกี่ยวข้อง และ พรบ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) และยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงไซเบอร์แห่งชาติ (พ.ศ. 2560 – 2564) ในหัวข้อเรื่อง “ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ ผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติในระยะยาว และแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ” มาเผยแพร่ในเว็บไซต์ www.itgthailand.com ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับที่ผมเคยเขียนไว้ในหัวข้อ “ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ กับปัจจัยเอื้อที่ก่อให้เกิดความสำเร็จแบบบูรณาการ (Cyber Security Strategy and Enablers)” และผมเห็นว่าการวิจัยของอาจารย์ปริญญา หอมเอนก มีประโยชน์อย่างยิ่งยวดที่สามารถสร้างความเข้าใจในระดับกว้างและลึก ที่เกี่ยวข้องกับ Cyber Security ของชาติเป็นอย่างยิ่ง

ต่อจากนี้จะเป็นเนื้อหาต่อจากครั้งที่แล้วนะครับ

คำนำ

เอกสารวิจัย เรื่อง ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ ผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติในระยะยาว และ แนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ จัดทำขึ้น โดยได้แรงบันดาลใจจากประสบการณ์ทำงานด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ (Cybersecurity) และ ได้สังเกตว่า กระบวนการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของประเทศไทยที่ผ่านมา มุ่งเน้นแต่เพียง การปูองกันการโจมตีทางกายภาพต่อระบบอินเทอร์เน็ตและเครือข่าย ประกอบกับโลกยุคปัจจุบัน ที่แพลตฟอร์มต่างชาติและสื่อสังคมออนไลน์ (Social media) เข้ามามีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและการตัดสินใจของคนในชาติเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สอดคล้องกับความตื่นตัวของทั่วโลกที่เห็นว่าปัญหาดังกล่าวนำไปสู่การรุกรานทางความคิดและจิตใจของคนในชาติ หรือที่เรียกว่า ปัญหา “อธิปไตยไซเบอร์” หรือ “Cyber sovereignty ” ที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อเศรษฐกิจและสังคมของประเทศต่าง ๆ ตลอดจนส่งผลกระทบถึงความมั่นคงของชาติหรือ “National Security” ผู้วิจัยจึงเห็นว่า การศึกษาวิจัยในครั้งนี้จะช่วยให้ประเทศไทยเข้าใจปัญหาและผลกระทบของ การรุกราน “อธิปไตยไซเบอร์” มากขึ้น เพื่อให้สามารถนำกรอบแนวคิดที่ได้จากการศึกษา กรอบการจัดทำยุทธศาสตร์ในการแก้ไขปัญหา “อธิปไตยไซเบอร์” ตามแนวคิดที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล มาปรับปรุงยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) และยุทธศาสตร์การรักษา ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2564 ได้ ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นในที่สุด

(ปริญญา หอมเอนก)
นักศึกษาวิทยาลัยปูองกันราชอาณาจักร
หลักสูตร วปอ. รุ่นที่ ๖๒ ผู้วิจัย

กิตติกรรมประกาศ

ในนามของผู้วิจัย ขอขอบคุณผู้ศึกษาขอขอบคุณคณะกรรมการและที่ปรึกษางานวิจัย ที่ได้กรุณาให้คำแนะนำและข้อคิดเห็นทางวิชาการที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการใช้เป็นกรอบแนวทาง ในการจัดทำเอกสารวิจัยส่วนบุคคลฉบับนี้ให้มีความสมบูรณ์ นอกจากนี้ผู้วิจัยขอขอบคุณ ท่านผู้ทรงคุณวุฒิ คณาจารย์วิทยาลัยปูองกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการปูองกันประเทศ ที่มีส่วนในการสนับสนุนสำคัญในระหว่างการจัดทำเอกสารวิชาการฉบับนี้ ผู้วิจัยขอขอบคุณวิทยาลัยปูองกันราชอาณาจักร และเจ้าหน้าที่ของวิทยาลัยทุกท่าน ที่ให้ความอนุเคราะห์เอื้อเฟื้อสถานที่ และทรัพยากรที่จำเป็นแก่การจัดทำเอกสาร รวมทั้งการให้ความช่วยเหลือในการให้คำแนะนำรูปแบบและการตรวจทานเอกสารต้นฉบับให้มีความสมบูรณ์มาก และ หวังเป็นอย่างยิ่งว่างานวิจัยฉบับนี้ จะได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรมในประเทศของเรา เพื่อให้เกิดผลสำเร็จเป็นประโยชน์ ต่อประเทศชาติบ้านเมืองต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้

(ปริญญา หอมเอนก)
นักศึกษาวิทยาลัยปูองกันราชอาณาจักร
หลักสูตร วปอ. รุ่นที่ ๖๒ ผู้วิจัย

บทที่ ๑

บทนำ

ความเป็นมาและความสาคัญของปัญหา จากประเด็นยุทธศาสตร์ชาติด้านความมั่นคงและประเด็นยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างความสามารถในการแข่งขัน ในเอกสารยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ ๒๐ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๑ – ๒๕๘๐) ในด้านของความมั่นคง มีการกล่าวถึงเรื่อง ปัญหาภัยคุกคามไซเบอร์ อาชญากรรมไซเบอร์ที่ซับซ้อนขึ้น รูปแบบการก่อสงครามที่ใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือ เครื่องมือบนพื้นฐานของธรรมาภิบาลข้อมูล ซึ่งครอบคลุมความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ ความมีจริยธรรม และการไม่ละเมิดสิทธิส่วนบุคคล การสร้างอุตสาหกรรมที่ส่งเสริมความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ เพื่อลดผลกระทบจากภัยคุกคามทางไซเบอร์ต่อเศรษฐกิจและสังคม และ การปกปูองอธิปไตยไซเบอร์ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของชาติ จากการทำธุรกิจดิจิทัล แนวโน้มเหล่านี้จะก่อให้เกิดความท้าทายต่อการพัฒนาประเทศในหลายมิติ ทั้งในส่วนของการจ้างงานและอาชีพ สาขาการผลิตและบริการใหม่ ๆ

จากกระแส “Digital disruption” และ “Digital transformation” ทั่วโลก ทำให้เรา คงปฏิเสธไม่ได้ว่า การเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลของโลกมีผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวันของมนุษย์ ทุกคนบนโลกใบนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คำว่า ” Digital transformation” หรือ “Digital disruption” เป็นสิ่งที่เราได้ยินได้ฟังกันบ่อย ๆ ปัจจัยทั้ง 4 ที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลดังกล่าว ได้แก่ (The four IT mega trends in S-M-C-I Era) S หมายถึง Social media M หมายถึง Mobile computing C หมายถึง Cloud computing และ I หมายถึง Information หรือ Big data เทคโนโลยีการวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่ ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงของโลกจากเทคโนโลยี ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial intelligence) และ อินเทอร์เน็ตในทุกสิ่ง (Internet of things) กำลังมีการพัฒนาและประยุกต์ใช้อย่างแพร่หลายทั่วโลก

ดังนั้น การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จากปัจจัยทั้งสี่ดังกล่าวจึงมีผลกระทบเกิดขึ้น ใน 3 ระดับได้แก่ ระดับบุคคลและครอบครัว ระดับองค์กร และระดับประเทศ ไปจนถึงผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติ (National security) ปัจจุบันประเทศไทยของเราเป็นประเทศที่มีเอกราชและอธิปไตยในดินแดนของประเทศเราในเชิงกายภาพ (Physical) แต่หลังจากระบบอินเทอร์เน็ตได้เข้ามา มีบทบาทมากขึ้นในการติดต่อสื่อสารของคนไทยในหลายปีที่ผ่านมา ตลอดจนความนิยมในการใช้งานสมาร์ทโฟน และโปรแกรมเครือข่ายสังคมออนไลน์ของคนไทย ทำให้มีการเก็บข้อมูลคนไทย ทั้งประเทศไว้ในระบบคลาวด์ โดยส่งผ่านจากทางสมาร์ทโฟนและโปรแกรมเครือข่ายสังคมออนไลน์ดังกล่าว ยกตัวอย่างเช่น Facebook, Youtube และ Line ปัจจุบันมีคนไทยใช้งานสมาร์ทโฟน มากกว่าหนึ่งร้อยล้านเครื่อง โดยเฉลี่ยใช้งานวันละกว่า 6 ชั่วโมงต่อวัน โดยโปรแกรมยอดนิยม คงหนีไม่พ้นสามโปรแกรมเครือข่ายสังคมออนไลน์ดังที่กล่าวมาแล้ว ทำให้เกิดปรากฎการณ์มหกรรมการเก็บข้อมูลของคนไทยเข้าสู่ระบบคลาวด์ของบริษัทผู้ให้บริการโปรแกรมเครือข่ายสังคมออนไลน์ดังกล่าวสืบเนื่องจากการใช้งานสมาร์ทโฟนอย่างแพร่หลายทำให้มีการจัดเก็บพฤติกรรมผู้ใช้งานสมาร์ทโฟนอย่างต่อเนื่องทั้งที่ผู้ใช้ทราบและไม่ทราบมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นการจัดเก็บข้อมูลตำแหน่งการใช้งาน (User location) พฤติกรรมการค้นหาข้อมูล (User search behavior and search keyword) พฤติกรรมการเข้าชมภาพและวิดีโอ ตลอดจนพฤติกรรมในการเลือกซื้อสินค้าและบริการ เช่น การจองโรงแรม การจองตั๋วเครื่องบิน ทำให้ข้อมูลมหาศาลเหล่านี้ตกอยู่ในมือของ ผู้ให้บริการการค้นหาข้อมูล และ ผู้ให้บริการโปรแกรมเครือข่ายสังคมออนไลน์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

การเก็บข้อมูลในระบบคลาวด์ขนาดใหญ่ มีกลไกในการวิเคราะห์เจาะลึกข้อมูลของเรา โดยใช้เทคโนโลยี “Big data” และ “Machine learning” ทำให้ผู้ให้บริการสามารถล่วงรู้พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ต การใช้สมาร์ทโฟน การค้นหาข้อมูล การใช้โปรแกรมเครือข่ายสังคมออนไลน์ การรับรู้ข้อมูลจากสื่อสังคมออนไลน์ต่าง ๆ ทำให้ผู้ให้บริการสามารถทราบถึง “Digital lifestyle” ของผู้คนอย่างไม่ยากเย็นนักจากข้อมูลที่เราเองเป็นคนใส่ข้อมูลเข้าไปในระบบทั้งรู้ตัวและไม่รู้ตัว

ปัญหาใหญ่ที่ตามมาคือปัญหา “อธิปไตยไซเบอร์” หรือ “ความเป็นเอกราชทางไซเบอร์” (Cyber sovereignty) ของผู้คนในประเทศตลอดจนไปถึงปัญหาความมั่นคงของชาติ (National security) ซึ่งคนไทยเองส่วนใหญ่ยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังถูกละเมิดในเรื่อง “อธิปไตยไซเบอร์”หรือ “Cyber sovereignty” เนื่องจากปัญหาดังกล่าวถูกซ่อนอยู่ในการใช้งานอินเทอร์เน็ตและ การใช้งานสมาร์ทโฟนในปัจจุบันที่อยู่ในชีวิตประจำวันของคนไทย ทำให้ผู้ให้บริการที่เข้าถึงข้อมูล เชิงลึก มีความได้เปรียบในการแข่งขันทางธุรกิจ และสามารถนำข้อมูลมาใช้ในการตลาดได้ อย่างมีประสิทธิผลและประสิทธิภาพ ทั้งนี้ยังไม่รวมถึงการขาดรายได้ของรัฐบาลไทยจากการจัดเก็บภาษีจากยอดเงินในระดับหมื่นล้านบาท โดยรัฐบาลไทยไม่สามารถจัดเก็บภาษีจากผู้ให้บริการได้ อย่างที่ควรจะเป็น เนื่องจากผู้ให้บริการทำการ Settlement payment โดยการใช้ Payment gateway นอกประเทศไทย เป็นต้น

จึงมีผู้กล่าวเปรียบเปรยได้ว่าเรากำลังใช้ชีวิตประจำวันอยู่ใน “The Matrix” หลายท่านอาจกำลังนึกถึงนวนิยายไซไฟ แต่จริง ๆ แล้วเรากำลังอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงที่ชีวิตประจำวัน ของคนไทยทุกคนมีความเกี่ยวพันกับ S-M-C-I อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งเปรียบเหมือนเรากำลัง อยู่ใน “สภาวะไซเบอร์” ซึ่งปัจจัยทั้งสี่ S-M-C-I กำลังมีผลกับเราอย่างไม่รู้ตัว โดยปัจจุบันคนไทย มี Facebook account มากกว่า 54 ล้าน account และ LINE account มากกว่า 45 ล้าน account โดยมีการใช้งานอย่างต่อเนื่องในแทบทุกวัน เรียกได้ว่าเป็น “New platform” ที่คนไทยกำลังใช้ในการติดต่อสื่อสารกันแทนการใช้งานเทคโนโลยีในอดีต

ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน สี จิ้นผิง ได้กล่าวเสมอในการประชุมสุดยอดผู้นำโลกเกี่ยวกับปัญหา “อธิปไตยไซเบอร์” (Cyber sovereignty) ที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก ท่านกล่าวว่าทุกประเทศทั่วโลกมีสิทธิที่จะกำหนดนโยบายด้านไซเบอร์ในประเทศของตน เพื่อปูองกันการรุกรานโดยต่างชาติในรูปแบบที่ไม่ต้องใช้กำลังทางทหารหรือกระสุนแม้แต่เพียงนัดเดียว แต่เป็นการรุกรานหรือการล่าอาณานิคมในรูปแบบใหม่ ที่ประชาชนในประเทศเปูาหมายไม่ได้รับรู้ว่ากำลังถูกรุกรานอยู่ เนื่องจากการรุกรานดังกล่าวไม่ต้องใช้กำลังแต่อย่างใด เป็นการรุกรานทางความคิด ความเชื่อ ค่อย ๆ ส่งข้อมูลเข้ามาปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของคนในชาติเหล่านี้ เราคงเคยเห็นกันจากประสบการณ์ “Arab Spring” ในตะวันออกกลางมาแล้ว มีผลต่อการเลือกตั้ง มีผลต่อการเมืองการปกครอง ภัยจากการรุกรานเข้ามาเปลี่ยนความคิดดังกล่าวนั้น น่ากลัวยิ่งกว่าภัยจากการแฮกของแฮกเกอร์ เสียอีก เนื่องจากแฮกเกอร์จะเข้าระบบเพื่อดึงข้อมูล หรือทำให้ระบบล่ม ที่เราเห็นปัญหามัลแวร์ กันอยู่เป็นประจำ หากแต่การเจาะเข้าไปในจิตใจของมนุษย์ ให้ปรับเปลี่ยนความคิด ความเชื่อ ความศรัทธา ทำให้ชอบหรือไม่ชอบ รักหรือเกลียดในบุคคล สินค้า หรือบริการ หรือบริษัทต่าง ๆ ตลอดจนผู้นำในแต่ละประเทศมีผลกระทบโดยตรงต่อเศรษฐกิจและสังคมของประเทศต่าง ๆ ตลอดจนส่งผลกระทบถึงความมั่นคงของชาติหรือ “National security” ในที่สุด

ปัจจุบันประเทศไทยคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติได้ดำเนินการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ประเทศไทยยังขาดการกำหนดและพัฒนายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ อย่างเป็นทางการ ประกอบกับ ยังไม่มีแนวทางการแก้ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์กำหนดไว้ในยุทธศาสตร์ชาติ ดังนั้น จึงเป็นที่มาของงานวิจัยฉบับนี้ ที่มุ่งศึกษาค้นคว้าแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัย ไซเบอร์แห่งชาติเพื่อให้สามารถแก้ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์และผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติ ที่กำลังตามมาในระยะยาว เพื่อให้ประเทศไทยมีความพร้อมในการเข้าสู่ยุคแห่ง Data economy และ Digital transformation อีกทั้งยังสามารถปกปูองรักษาอธิปไตยไซเบอร์ของชาติเอาไว้ได้ ส่งผลต่อการรักษาความมั่นคงของชาติในที่สุด

วัตถุประสงค์ของการวิจัย

๑. ศึกษาและวิเคราะห์กระบวนการในการกำหนดยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ รูปแบบ และ ลักษณะของยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัย ไซเบอร์แห่งชาติที่มีความสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี มีความชัดเจน มีความเหมาะสมกับช่วงเวลา สามารถนำไปสู่การปฏิบัติจริงทั้งในการแก้ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ในระยะสั้นและระยะยาว

๒. เสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงกระบวนการและรูปแบบของนโยบายความมั่นคงแห่งชาติ ให้สอคล้องกับ ยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ และ ยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี เพื่อให้สามารถนำมาปฏิบัติจริงได้อย่างมีประสิทธิผลและประสิทธิภาพ

ขอบเขตของการวิจัย

๑. เน้นการวิจัยเฉพาะเรื่องอธิปไตยไซเบอร์ที่มีผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติ ไม่รวมเรื่องการโจมตีของแฮกเกอร์ในทางเทคนิค
๒. วิจัยเฉพาะยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของต่างประเทศที่เปิดเผยได้เท่านั้น

วิธีดำเนินการวิจัย

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาวิเคราะห์กระบวนการ รูปแบบ และลักษณะของปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ในประเทศไทย และ ในต่างประเทศ รวมถึงการพิจารณายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของต่างประเทศเฉพาะที่มีความสอดคล้องกับเรื่องอธิปไตยไซเบอร์ มีการศึกษาเปรียบเทียบกับต่างประเทศบางประเทศ โดยมุ่งเน้นให้เห็นถึงความแตกต่างในการแก้ปัญหาของแต่ละประเทศที่ศึกษา เพื่อนำแนวทางการกำหนดและพัฒนายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของประเทศไทย มีความเหมาะสมของเนื้อหากับกรอบเวลา รวมทั้งมีการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อให้ได้แนวทางในการกำหนดและพัฒนายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของประเทศไทยเพื่อให้สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง

ประโยชน์ที่ได้รับจากการวิจัย

๑. จะทำให้ได้แนวทางในการพัฒนายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของประเทศไทย และรูปแบบในการกำหนดนโยบายการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ ซึ่งจะช่วยให้มีทิศทางในการดำเนินการด้านการรักษาความมั่นคงของชาติ เพื่อให้บรรลุเปูาหมายในการแก้ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ในระยะสั้นและระยะยาว
๒. ได้แนวคิดในการปรับยุทธศาสตร์ความมั่นคงแห่งชาติ นโยบายความมั่นคงแห่งชาติ บทบาท และโครงสร้างของหน่วยงานที่รับผิดชอบหลักในการกำหนดนโยบายความมั่นคงแห่งชาติ และ การจัดการกับปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานไปสู่วัตถุประสงค์หลักคือ การรักษาความมั่นคงของชาติในระยะยาวโดยสอดรับกับแผนยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปีที่ได้ประกาศ ในราชกิจจานุเบกษาแล้ว

คำจำกัดความ

  • ความมั่นคง หมายถึง การมีความมั่นคงปลอดภัยจากภัยและการเปลี่ยนแปลง ทั้งภายในประเทศและภายนอกประเทศในทุกระดับ ทั้งระดับประเทศ สังคม ชุมชน ครัวเรือน และปัจเจกบุคคลและมีความมั่นคง ในทุกมิติ ทั้งมิติทางการทหาร เศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม และการเมือง เช่น ประเทศมีความมั่นคงในเอกราชและอธิปไตย มีการปกครองระบบประชาธิปไตยที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์มีความเข้มแข็งเป็นศูนย์กลางและเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของประชาชน มีระบบการเมืองที่มั่นคงเป็นกลไกที่นำไปสู่การบริหารประเทศที่ต่อเนื่องและโปร่งใสตามหลักธรรมาภิบาล สังคม มีความปรองดองและความสามัคคี สามารถผนึกกำลังเพื่อพัฒนาประเทศ ชุมชนมีความเข้มแข็ง ครอบครัวมีความอบอุ่น ประชาชน มีความมั่นคง ในชีวิต มีงานและรายได้ที่มั่นคงพอเพียงกับการดำรงชีวิต มีการออมสำหรับวัยเกษียณ ความมั่นคงของอาหาร พลังงาน และน้ำ มีที่อยู่อาศัย และความปลอดภัยในชีวิตทรัพย์สิน
  • การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ หมายถึง มาตรการหรือการดำเนินการที่กำหนดขึ้นเพื่อ ปูองกัน รับมือ และลดความเสี่ยงจากภัยคุกคามทางไซเบอร์ทั้งจากภายในและภายนอกประเทศ อันกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงทางทหาร และ ความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ
  • ภัยคุกคามทางไซเบอร์ หมายถึง การกระทำหรือการดำเนินการใด ๆ โดยมิชอบ โดยใช้คอมพิวเตอร์หรือระบบคอมพิวเตอร์หรือโปรแกรมไม่พึงประสงค์ โดยมุ่งหมายให้เกิดการประทุษร้าย ต่อระบบคอมพิวเตอร์ ข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง และเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงที่จะก่อให้เกิดความเสียหายหรือส่งผลกระทบต่อการทำงานของคอมพิวเตอร์
  • อธิปไตยไซเบอร์ หมายถึง แนวคิดที่รัฐบาลของแต่ละประเทศควรมีสิทธิเสรีภาพ มีเอกราชและอธิปไตยในการบริหารจัดการระบบอินเทอร์เน็ตและ การบริการออนไลน์ต่าง ๆ ที่อยู่บนอินเทอร์เน็ตในประเทศของตนเอง แต่ในอีกความหมายหนึ่ง อาจหมายถึงเรื่องที่ประชาชนในชาติอาจถูกครอบงำทางเทคโนโลยีโดยเจ้าของแพลตฟอร์มที่ประชาชนนิยมใช้ โดยไม่รู้ตัวและรัฐบาลในประเทศนั้นไม่สามารถบริหารจัดการได้ ทำให้เกิด ผลกระทบทางลบต่อเศรษฐกิจ สังคม และ ความมั่นคงของชาติในระยะยาว

    นี่แค่เพียงบทแรกยังไม่ได้เข้าถึงเนื้อหาที่สำคัญ ฉะนั้นโปรดติดตามตอนต่อ ๆ ไปนะครับ

    ขอขอบคุณอาจารย์ปริญญา หอมเอนก สำหรับข้อมูลตอนที่ 1 และ ตอนที่ 2 รวมทั้งตอนต่อ ๆ ไปแทนผู้อ่าน และจากผม มา ณ ที่นี้อีกครั้งนะครับ

  •  

    ผลกระทบต่อความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ : ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ และแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ ตอนที่ 1

    ขอขอบคุณ อาจารย์ปริญญา หอมเอนก ประธานกรรมการบริษัท เอซิส โปรเฟสชั่นนัล เซ็นเตอร์ จำกัด ที่ได้อนุญาตให้ผมนำผลการวิจัยกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับ พรบ.การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ พ.ศ. 2562 และ พรบ. ที่เกี่ยวข้อง และ พรบ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) และยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงไซเบอร์แห่งชาติ (พ.ศ. 2560 – 2564) ในหัวข้อเรื่อง “ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ ผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติในระยะยาว และแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ” มาเผยแพร่ในเว็บไซต์ www.itgthailand.com ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับที่ผมเคยเขียนไว้ในหัวข้อ “ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ กับปัจจัยเอื้อที่ก่อให้เกิดความสำเร็จแบบบูรณาการ (Cyber Security Strategy and Enablers)” และผมเห็นว่าการวิจัยของอาจารย์ปริญญา หอมเอนก มีประโยชน์อย่างยิ่งยวดที่สามารถสร้างความเข้าใจในระดับกว้างและลึก ที่เกี่ยวข้องกับ Cyber Security ของชาติเป็นอย่างยิ่ง

    ทั้งนี้ ผมจะเนื้อหางานวิจัยของอาจารย์ปริญญามาลงอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ที่ผลอย่างกว้างขวางในทุกระดับของการกำกับ การบริหาร การปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับ Cyber Security หรือความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ รวมทั้งปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ และผลกระทบต่อเนื่องไปยังความมั่นคงของชาติในระยะยาวฯ โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

    บทคัดย่อ
    เรื่อง ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของชาติ : ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ ผลกระทบต่อ ความมั่นคงของชาติในระยะยาว และ แนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติ
    ลักษณะวิชา ยุทธศาสตร์ / วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
    ผู้วิจัย นายปริญญา หอมเอนก หลักสูตร วปอ. รุ่นที่ 62

    ไซเบอร์สเปซ (Cyberspace) เป็นช่องทางในการปฏิบัติการข่าวสาร (Information Operations : IO) โดยการกระจายข้อมูลข่าวสาร เช่น ข้อความ ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว การประชาสัมพันธ์ การโฆษณาชวนเชื่อ เป็นต้น ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ (Social media) ต่าง ๆ เช่น Line Facebook Twitter เป็นต้น ทำให้สามารถเข้าถึงกลุ่มเปูาหมายด้วยความรวดเร็ว ชั่วพริบตา และมีการแชร์ข้อมูลต่อ ๆ กันไปอย่างรวดเร็ว สามารถส่งผ่านข้อมูลที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติ ความคิดเห็น พฤติกรรมและการตัดสินใจของผู้ใช้บริการได้โดยตรง โดยที่ผู้ใช้บริการอาจไม่รู้ตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มเยาวชนและคนรุ่นใหม่ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีการใช้งานอุปกรณ์สมาร์ทโฟน และ Social media มากกว่ากลุ่มอื่น ทำให้มีอิทธิพลต่อความรู้สึกนึกคิด ความเชื่อ อุดมการณ์ และมีผลต่อการตัดสินใจของคนเป็นจำนวนมาก จึงก่อให้เกิดปัญหาใหญ่คือ การรุกล้ำ “อธิปไตยไซเบอร์” หรือ “ความเป็นเอกราชทางไซเบอร์” (Cyber Sovereignty) ของประชาชนในประเทศ ตลอดจนไปถึงปัญหาความมั่นคงของชาติ (National Security) ซึ่งประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังถูกละเมิดในเรื่อง “อธิปไตยไซเบอร์” เนื่องจากปัญหาดังกล่าวถูกซ่อนอยู่ในการใช้งานอินเทอร์เน็ตและการใช้งานสมาร์ทโฟนในปัจจุบันที่อยู่ในชีวิตประจำวันของคนจำนวนมาก

    วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้ ประกอบด้วย การศึกษาและวิเคราะห์กระบวนการ ในการกำหนดยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ รูปแบบ และ ลักษณะของยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติที่มีความสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี มีความชัดเจน มีความเหมาะสมกับช่วงเวลา สามารถนำไปสู่การปฏิบัติจริงทั้งในการแก้ปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ในระยะสั้นและระยะยาว และเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงกระบวนการและรูปแบบของนโยบายความมั่นคงแห่งชาติ ให้สอดคล้องกับ ยุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ และ ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี เพื่อให้สามารถนำมาปฏิบัติจริงได้อย่างมีประสิทธิผลและประสิทธิภาพ

    วิธีการวิจัยครั้งนี้จะเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาวิเคราะห์กระบวนการ รูปแบบ และลักษณะของปัญหาอธิปไตยไซเบอร์ในประเทศไทย และ ในต่างประเทศ รวมถึงการพิจารณายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของต่างประเทศเฉพาะที่มีความสอดคล้องกับเรื่องอธิปไตยไซเบอร์ มีการศึกษาเปรียบเทียบกับต่างประเทศบางประเทศ โดยมุ่งเน้นให้เห็นถึงความแตกต่างในการแก้ปัญหาของแต่ละประเทศที่ศึกษา เพื่อนำแนวทางการกำหนดและพัฒนายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของประเทศไทย มีความเหมาะสมของเนื้อหากับกรอบเวลา รวมทั้งมีการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อให้ได้แนวทางในการกำหนดและพัฒนายุทธศาสตร์การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติของประเทศไทยเพื่อให้สามารถนำไป

    ผลการวิจัย พบว่า กฎหมายที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ พ.ศ. 2562, พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 และที่มีการแก้ไขเพิ่มเติม และพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) และยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงไซเบอร์แห่งชาติ (2560 – 2564) ยังไม่ครอบคลุมทั้ง 5 มิติด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ ตามมิติที่ 2 ของ กรอบแนวคิดแบบจำลองวุฒิภาวะความสามารถด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ระดับประเทศ (National cybersecurity capacity maturity model: CMM) ของ The Global Cybersecurity Capacity Centre (GCSCC) แห่ง University of Oxford ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดมาตรฐานของสากล ในเรื่อง Cyber culture and society ความรู้ความเข้าใจ ความเชื่อมั่นของผู้ใช้บริการ เกี่ยวกับ การละเมิดและนำข้อมูลส่วนบุคคลไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ช่องทางการรายงานอาชญากรรมทาง ไซเบอร์อิทธิพลของ Social media และอธิปไตยไซเบอร์ ทั้งนี้ กฎหมายที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่ ให้ความสำคัญกับการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางกายภาพและภัยคุกคามทางไซเบอร์เป็นหลัก ไม่ครอบคลุมถึงการรุกรานทางความคิดผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์และอธิปไตยทางไซเบอร์
    การศึกษาวิจัยครั้งนี้สรุปได้ว่า ปัญหาในเรื่องความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของประเทศ แบ่งออกเป็น 2 ปัญหาใหญ่ ประกอบด้วย 1) ความไม่พร้อมในการปกปูอง ปูองกัน รับมือและแก้ไขภัยคุกคามทางไซเบอร์ และความไม่พร้อมในการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในระดับประเทศ และ 2) ความไม่พร้อมในการรับมือปรากฏการณ์ “Social media” กลายเป็น “Soft power ” และ การรับมือต่อการสูญเสียอธิปไตยไซเบอร์ของชาติ
    ทางผู้วิจัยจึงได้เสนอแนะกรอบแนวคิดในการพัฒนายุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของประเทศไทย 5 มิติ ตามกรอบแนวคิด CMM ประกอบด้วย มิติที่ 1 National cybersecurity framework and policy มิติที่ 2 Cyber culture and society มิติที่ 3 Cybersecurity education, training and skills มิติที่ 4 Legal and regulatory frameworks มิติที่ 5 Standards, organizations, and technologies และเสนอแนะให้จำแนกแนวทาง การพัฒนายุทธศาสตร์ออกเป็น 3 บทบาท ประกอบด้วย 1) แนวทางที่ให้รัฐมีบทบาทนำ (Government-led) 2) แนวทางที่ให้ภาคประชาชนและภาคเอกชนมีบทบาทนำ (Civilian-led) และ 3) แนวทางที่แพลตฟอร์มมีบทบาทนำ (Platform-led)

    ABSTRACT
    Title The national cybersecurity, the problem of cyber sovereignty, long-term national security impact and national strategy formulation guidelines
    Field Strategy / Science and Technology
    Name Mr. Prinya Hom-Anek Course NDC Class 62 This research paper was to study the national cybersecurity, the problem of cyber sovereignty, long-term national security impact and national strategy formulation guidelines prepared with inspiration from my experience in cybersSecurity and observed that the process of maintaining cybersecurity in Thailand in the past focus on defense of physical attacks on the Internet and networks. In addition to today’s world where international platforms and social media have increasingly played a role in changing the behavior and decision-making of people of the nation. It is in line with the global awareness that these problems lead to cognitive and mental aggression of people. The so-called “cyber sovereignty” problem is emerging all over the world which directly affects the economy and society of various countries, as well as the “National Security”, the researcher sees that this study will help Thailand understand the problems and impacts of aggression. “Cyber sovereignty” to be able to apply the conceptual framework developed by studying the framework for creating a strategy for solving problems. “Cyber sovereignty” is an internationally recognized concept. Let’s improve the 20-year National Strategy (2018 – 2037) and the NCS’s the National Cybersecurity

    โปรดติดตามตอนต่อ ๆ ไป ซึ่งมีรายละเอียดที่น่าสนใจมากมาย..

    ขอขอบคุณอาจารย์ปริญญา หอมเอนก เป็นอย่างยิ่งมา ณ ที่นี้อีกครั้งครับ